از اين جهات بايد بزرگان قوم و مصادر كارها و صاحبان قدرت و نفوذ و به طور كلى هر كس كه ديگرى از كار او تقليد و از سخن او پيروى مىنمايد ، اولًا در تعديل روش خود اهتمام نموده سرمشق ايمان و امانت و درستكارى و حيا ، عفت و عدالت و نوع‌پرورى براى ديگران گردند . و ثانياً : در امر به معروف مسامحه ننموده و از تمام وسايلى كه دارند براى اصلاح امور و ترويج اعمال صالحه و ريشه‌كن كردن معاصى و فساد استفاده نموده ، زيردستان خود را راهنمايى كنند . ولى در عين حال زيردستان هم نبايد مسامحه زبردستان و ارباب مكنت و قدرت را عذر خود شمرده در امر به معروف و نهى از منكر به انتظار آنها بنشينند ؛ زيرا غالب اين طبقه به نوعى سرگرم امور مادى و دنيا هستند كه از انجام تكاليف غفلت دارند . در آيات قرآنى و اخبار و احاديث شريفه يكى از بزرگ‌ترين عوامل اصلاح همه شئون اجتماعى و رواج اخلاق و اعمال حسنه ، صلاحيت بزرگان و زعما شمرده شده است كه فعلًا از ذكر همه آن اخبار و احاديث به واسطه كمى فرصت و ضيق مجال ، معذوريم و فقط به نقل مفاد روايتى كه در بحارالأنوار از كتاب تحف العقول روايت نموده است از حضرت اميرالمؤمنين و از حضرت سيّدالشهداء عليهماالسّلام - كه به طورى كه از مضامين روايت استفاده مىشود مخاطب امام عليه السلام بزرگان و رجال اسلامى بوده‌اند - اكتفا مىكنيم : اى مردم ! عبرت بگيريد به چيزى كه خداوند اولياى خود را به آن وعظ نموده و آن سرزنش و توبيخ اوست نسبت به احبار يهود و نصارى كه فرمود :